چالش فقرزدگی و دینباوری در افغانستان
در طول تاریخ فقر و تهی دستی از بنیادیترین مشکلات و از ناهنجارترین دردها در زندگی انسان ها بوده است و امروزه نیز این پدیده همچنان مشکل ملموس جامعه های انسانی است که پیامدهای منفی بسیاری را در پی دارد.
این پدیده در همه ای ادوار تاریخ مورد نکوهش بوده است و همه ای اندیشمندان و زمامداران جوامع انسانی از آن به عنوان جریان ناگوار، تلخ و نگران کننده یاد کرده اند.
با مطالعه مبانی اسلامی حتی به صورت اجمالی، نیک روشن می شود که اسلام مدعی مبارزه با همه ای ناهنجاری ها و کاستی ها و از آن جمله با فقر است و با علل و عوامل آن به نبرد سترگ برخواسته است زیرا «در اصل و فروع و تا کوچکترین احکام خود، در تضاد با مترفان و مسرفان و مستکبران و متکاثران است».
لذا در این نوشته سعی خواهد شد به نقش فقر در فرایند دین زدای به خصوص فرایند این مساله در افغانستان پرداخته شود.
و از این منظر به مساله نگاه شود که جایگاه فقر در دین گریزی در کشور تا چه اندازه درست است لذا قبل از پرداختن به اصل بحث ابتدا به طور فشرده به تعریف فقر و انواع فقر و چهره فقر از دیدگاه آیات و روایات اسلامی می پردازیم.
تعریف فقر: (Poverty)
نظام قشربندی و نابرابری های اجتماعی در همه ای جوامع در طول تاریخ به ما نشان می دهد که انسان ها از نظر خلقت و استعدادها یکسان آفریده نشده اند و لذا امکانات مادی و معنوی هم بین آنها به یکسانی موجود نیست.
وجود نابرابری های اجتماعی در برخی جوامع می تواند به مفهوم تقسیم بندی گروه های موجود فقیر و غنی تلقی گردد.
قاسم محسنی ::: پنج شنبه 14/6/87::: ساعت 9:21 صبح
